WANDELVERSLAG

Verslag wandeling van dinsdag 5 februari 2019 te Kluisbergen.
“Langs de heuvels van de Ronde van Vlaanderen”

Na enkele dagen vrieskou en sneeuw was de dooi ingetreden en dit zouden we merken aan de ondergrond tijdens de wandeling. We mochten 35 wandelaars verwelkomen waaronder 2 nieuwelingen, nl. Leon en Marguilène.
We vertrokken aan café d’Oude Hoeve richting het monument voor Karel Van Wijnendaele, pseudoniem van Carolus Ludovicus Steyaert (Torhout, 16/11/1882 – Deinze, 21/12/1961). Voormalig tv-omroepster en presentatrice Nora Steyaert is een kleindochter van hem. Hij was een pionier van de Vlaamse sportjournalistiek. In 1912 werd hij aangeworven bij de sportkrant Sportwereld. Deze laatste organiseerde in 1913 voor de 1ste maal de Ronde van Vlaanderen. In 1939 werd de sportkrant en de Ronde overgenomen door Het Nieuwsblad.
De Ronde van Vlaanderenstraat is nu een monument: een 1,2 km lange erelijst op het wegdek (jaartal en naam van de winnaar) en een mozaïek van (bijna) alle Ronde-winnaars aan het monument voor Karel.
Na een 1ste klimmetje langs het kasteel van Calmont volgde de 1ste afdaling en er zouden nog verschillende klimmetjes en afdalingen volgen. Niettegenstaande het minder heldere weer konden we toch genieten van de mooie vergezichten.
Via de Pensemontstraat kwamen we op een aardeweg, in zeer slechte staat, terecht die de aanloop was naar het Kluisbos. Het beukenbos is 300 hectare groot en ongeveer 200 hectare ligt in Vlaanderen en wordt beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos samen met de gemeente Kluisbergen. Typisch aan het Kluisbos zijn de hellingen en de prachtige uitzichten vanaf de beboste heuvelrug. Een groot deel van het Kluisbos is voorbehouden voor de natuur. Omgewaaide bomen blijven liggen en vormen zo een schuilplaats voor heel wat insecten en vogels.
Aan knooppunt 76 werd de mogelijkheid geboden om de wandeling in te korten en 13 wandelaars maakten hiervan gebruik. De rest van de groep opteerde voor de volledige wandeling. Richting knooppunt 7 kwamen we aan de Vierschaar waar ten tijde van Karel De Groote recht werd gesproken. Op de Vierschaar stonden vroeger vier beuken die de richting Berchem, Amougies, Orroir en Kwaremont aanwezen. Door bliksem, ziekte en oorlog zijn ze één voor één verdwenen. Nu is de Vierschaar een rustplaats in het bos, vlak op de taalgrens.
Aan de Toren bereikten we het hoogste punt van het Kluisbos, nl. 141 m.
Via het Sport- en Recreatieoord Kluisbos en de Liefdesboom kwamen we terug aan knooppunt 76 en konden we eveneens de terugweg aanvatten.
Na een tocht van ongeveer 10 km kwamen we terug aan onze startplaats café d’Oude Hoeve, een authentiek volkscafé bij Joëlle Coccioli. Het dateert van midden de 19de eeuw.
In 2015 durfde Joëlle het aan om de herberg nieuw leven in te blazen, zonder afbreuk te doen aan het authentieke karakter. Talrijke affiches van zowel oud-wielrenners als van oude bieren, alsook wielertruien, e.a. sieren de muren.
De vloer was bedekt met stro en de Leuvense stoof brandde. Het was net als vroeger …
De bemodderde wandelaars werden door de kring getrakteerd. De koffies, frisdranken en (speciale) bieren werden door de wandelaars gesmaakt en gewaardeerd.

Verslaggevers: Guy & Marie-Claire


 

 

 

©copyright 2008 daniel.verbeke | feedback