FIETSTOCHTVERSLAG

Verslag dagfietstocht van vrijdag 18 augustus 2023 te Oudenaarde.

“Vlaamse Ardennen en Pays des Collines”

Voor onze dagfietstocht van augustus gingen we naar de Vlaamse Ardennen. Dit is een heuvelachtige – voor sommigen zelfs bergachtig –  toeristische maar vooral prachtige  fietsstreek. Dit houdt in dat we een aantal pittige maar haalbare klimmetjes moesten, konden en durfden overwinnen. Gezien de meesten elektrisch fietsen, durfden we ook dit jaar deze tocht in het programma opnemen. We waren ervan overtuigd dat iedereen dit kon en 29 deelnemers schreven zich dan ook in voor deze zeer prachtige tocht. We hebben de omloop wel wat korter gehouden dan gewoonlijk.
 

Bijna viel onze tocht in het water, niet door de regen of een overstroomde Schelde, maar door een probleempje bij André. Wij hadden dan wel de tocht mee verkend, maar gezien de tocht niet volledig op knooppunten gebaseerd was, zaten we toch met enkele gaten in ons fietsgeheugen. Gelukkig was André snel beter en bracht hij de ideale oplossing aan. Chantal  leidde samen met Jan het eerste en grootste deel. De primeur werd door André en Ronny geleverd door voor de eerste keer en misschien ook wel de laatste keer met een bezemwagen te volgen en op enkele tussenpunten te wachten om ons op de ‘gevoelige’ plaat vast te leggen. Gelukkig hebben we de bezemwagen niet nodig gehad. Na D’Hoppe werd André fietsleider en bestuurde Chantal de wagen.
 

Er was ons warm weer beloofd maar bij de start op de parking van het Recreatiedomein Donk viel er toch wat nattigheid uit de lucht. In het eerste deel fietsten we in de Scheldevallei tot we via de kleine fietspaadjes en verkeersarme wegjes richting het heuvelachtige afdraaiden. We hielden het eerst nog wat vlak. Aangekomen aan de Taaienberg namen we die niet en hielden we rechts de licht glooiende weg aan. Een korte maar stevige helling noopte ons boven toch even te pauzeren en te hergroeperen. Gelukkig was onze eerste stop in café ’t Vijfde Wiel dichtbij. Na de welgekomen koffies en andere, fietsten we meer op dan neer richting het Waalse Ellezelles.  De lange, bochtige afdaling naar het centrum bewees dat we uiteindelijk reeds veel geklommen hadden en dit zonder al te veel last. Voor onze middagstop in restaurant ‘Keske tu mijotes’ moesten we echter terug wat klimmen richting Ronse en dan volgde nog de honderd meter lange oprit in kleine steentjes tot de parking. Deze steile helling moesten velen te voet afleggen. 
Het verrassingsmenu was lekker en de bediening was vlot, vriendelijk en soms tweetalig.
 

In de namiddag fietsten we via het lager gelegen centrum terug naar omhoog, naar het ‘Mijnwerkerspad’. Lag het middagmaal of de stevige klim ons te zwaar op de maag? Dit licht dalend fietspad liet ons terug wat op adem komen. Even toch maar, want na bergaf komt meestal bergop. Hierna volgde de langste, zwaarste en hoogste klim naar D’Hoppe, het hoogste punt van onze rit.  Boven wisselden Chantal en André van plaats. Onder leiding van André en Jan fietsten we naar onze namiddagstop café De Lustige Boer te Maarke-Kerkem. Onderweg stopten we eerst nog even aan een uitkijkplatform voor een groepsfoto en een weids zicht op de prachtige streek waar we doorheen pedaleerden. Na de deugddoende verfrissing op deze zeer warme namiddag fietsten we licht glooiend, maar vooral dalend, via de Ladeuze (niet erop) en de Markebeekwegel terug naar Oudenaarde. Alweer een prachtige tocht op ons palmares.
 

Verslag: Jean Pierre Bauwens